Istotny jest również stan układu odpornościowego człowieka - im jest on silniejszy, tym mniejsze prawdopodobieństwo pojawienia się zmian skórnych. Z tego powodu mięczak zakaźny jest znacznie częściej diagnozowany u dzieci niż u dorosłych, co wiąże się z procesem rozwoju odporności. Małże u dzieci: zdjęcia i objawy Niemedyczne forum zdrowia > RODZICE, DZIECI, RODZINA > Prozdrowotna rola chorób wieku dziecięcego > Mięczak zakaźny - proszę o pomoc Strony: [ 1 ] Do dołu Drukuj U młodzieży i dorosłych najczęściej poniżej pasa; a dokładniej na wewnętrznej powierzchni ud, narządach płciowych, w okolicy łonowej i na podbrzuszu. U większości dzieci wykwity nie są dokuczliwe i zwykle ustępują samoistnie, czyli bez leczenia, w ciągu 6–18 miesięcy, wyjątkowo utrzymują się do 4 lat. Vay Tiền Nhanh. Mięczak zakaźny (Molluscum contagiosum – MC) jest powszechnie występującym zakażeniem skóry i błon śluzowych. Czynnikiem etiologicznym jest wirus z rodziny Poxviridae. Najwięcej zachorowań obserwuje się u dzieci w wieku 3–10 lat. W populacji osób dorosłych MC jest zaliczany do chorób przenoszonych drogą płciową. Do metod terapeutycznych zaliczamy: usuwanie mechaniczne, łyżeczkowanie, krioterapię, laseroterapię, elektrokoagulację oraz leczenie miejscowe. Mięczak zakaźny jest powszechnie występującym zakażeniem skóry i błon śluzowych. Najwięcej zachorowań obserwuje się w populacji dzieci w wieku 3–10 lat. Do zakażeń najczęściej dochodzi w drodze kontaktów bezpośrednich. Możliwa jest również autoinokulacja. Wystąpienie schorzenia u osób dorosłych zalicza się do chorób przenoszonych drogą płciową. Rozsiana postać MC u dzieci współistnieje z atopowym zapaleniem skóry (AZS), natomiast stwierdzenie licznych ognisk MC u osób dorosłych wymaga diagnostyki w kierunku niedoborów odporności. POLECAMY Etiologia Wirus MC jest dużym wirusem z rodziny Poxviridae, o wymiarach 240 x 320 nm. Wirus charakteryzuje się wysokiego stopnia epidermotropizmem. Okres wylęgania wynosi ok. 2–7 tygodni. Opisano cztery główne podtypy MC: MCV-1, MCV-2, MCV-3, MCV-4. Podtyp MCV-1 odpowiada za zakażenia głównie u dzieci. Podtyp MCV-2 dotyczy osób z upośledzoną odpornością i osób aktywnych seksualnie. MCV-3 i MCV-4 występują bardzo rzadko [1]. Infekcja MC dotyczy głównie naskórka. Namnażanie się wirusa zachodzi w keratynocytach. W obrębie zakażonych keratynocytów obecne są ciałka mięczakowate, które stanowią cechę diagnostyczną [2]. Obraz kliniczny W przypadkach typowych widoczne są grudki, barwy cielistej lub bladoróżowej, średnicy 2–10 mm, z charakterystycznym zagłębieniem w centrum. Wykwity mogą mieć postać rozsianą lub układać się linijnie, sugerując objaw Koebnera. Zmiany mogą pojawić się na każdym obszarze skóry, jednak najczęściej obserwuje się występowanie ognisk MC w obrębie pachwin, dołów pachowych, szyi. U osób aktywnych seksualnie wykwity MC obecne są w obrębie okolic podbrzusza, ud i narządów płciowych. Zmiany mogą również obejmować błony śluzowe jamy ustnej, spojówek i narządów płciowych. Szczególny problem stanowią ogniska MC lokalizujące się w okolicy oczu. Niezwykle rzadko obserwuje się występowanie MC w obrębie dłoni i podeszew [3]. Z reguły zmianom nie towarzyszą dolegliwości subiektywne. W niektórych przypadkach, szczególnie u dzieci z AZS, obserwuje się występowanie świądu, dolegliwości bólowych. U osób z prawidłową odpornością wykwity MC mogą ustępować samoistnie w ciągu 6–9 miesięcy, bez pozostawienia blizny. Jednak należy poinformować pacjenta o możliwości nawrotów objawów. Przebieg choroby u osób z obniżoną odpornością jest zdecydowanie cięższy i przewlekły, gdyż zmiany mają charakter rozsiany, mogą osiągać duże rozmiary oraz mogą mieć charakter brodawkujący lub wrzodziejący. Rozpoznanie Obraz kliniczny MC jest bardzo charakterystyczny. W rzadkich przypadkach zachodzi konieczność pobrania wycinka do badania histologicznego lub wykonania badania bezpośredniego. Badanie mikroskopowe treści wyciśniętej z wykwitów z zastosowaniem barwienia metodą Wrighta, Giemzy lub Grama, wykazuje obecność ciałek mięczakowatych (molluscum bodies). Bezwzględną wartość diagnostyczną ma obraz histologiczny MC. Widoczny jest rozrost naskórka, w obrębie warstwy kolczystej, wnikający w podścielisko. Duże, różnokolorowe komórki naskórka, odpowiadają ciałkom mięczakowatym [4]. Diagnostyka różnicowa Zazwyczaj rozpoznanie choroby nie sprawia problemu. W niektórych przypadkach wykwity MC są mylone z brodawkami wirusowymi. Wykwity lokalizujące się na twarzy należy różnicować z przerośniętymi gruczołami łojowymi czy nawet z rakiem podstawnokomórkowym w przypadkach zmian pojedynczych. Zmiany rozsiane powinny być różnicowane z potówkami, torbielami gruczołów potowych czy z gruczolakami potowymi. Szczególne trudności sprawiają MC o dużych rozmiarach, spotykane u osób zakażonych HIV lub chorych na AIDS. Takie zmiany mogą być mylone z rogowiakiem kolczystokomórkowym lub z rakiem kolczystokomórkowym [5]. Leczenie Skuteczna jest każda metoda, która prowadzi do zniszczenia chorobowo zmienionych tkanek. Jak już wcześniej wspomniano, zmiany mogą ustąpić samoistnie w ciągu kilku miesięcy, jednak nie jest to regułą. Ze względu na dużą zakaźność, możliwość autoinokulacji, leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej po rozpoznaniu choroby. Wybór metody leczenia powinien być dobrany indywidualnie, dostosowany do wieku pacjenta, lokalizacji zmian na skórze. Powszechnie stosowaną metodą terapeutyczną jest wyciskanie zawartości wykwitów MC. Takie postępowanie możliwe jest przy obecności pojedynczych zmian. Po zabiegu należy zastosować nalewkę jodową. W przypadku zmian rozsianych skutecznym sposobem leczenia jest łyżeczkowanie, po uprzednim znieczuleniu np. preparatem lidokainy i prilokainy. Wykonanie zabiegu u dzieci często łączy się z koniecznością znieczulenia ogólnego. Po zabiegu łyżeczkowania również zalecane jest użycie nalewki jodowej [5–6]. Skuteczną metodą leczenia MC jest również krioterapia. Takie leczenie jest zalecane szczególnie u osób z długim wywiadem MC oraz w sytuacji, gdy inne metody terapii nie przynoszą pożądanego efektu. Zabiegi krioterapii należy powtarzać co 7–14 dni [7]. Laseroterapia jest również skutecznym leczeniem MC. Szczególnie zaleca się tę metodę leczenia w przypadkach, gdy inne metody są nieskuteczne [8]. Zastosowanie powyższych metod wiąże się z wystąpieniem określonych działań niepożądanych, takich jak: krwawienie, rumień, dolegliwości bólowe, a także stres emocjonalny. U dzieci, ze względu na strach przed wystąpieniem dolegliwości bólowych, często nie ma możliwości wykonania zabiegu. W takiej sytuacji zaleca się zastosowanie substancji chemicznych, stosowanych miejscowo, które wywołują stan zapalny, takich jak wodorotlenek potasu, pochodne witaminy A, podofilotoksyna, azotan srebra, kwas mlekowy, kwas salicylowy, nadtlenek wodoru, kwas trójchlorooctowy, jodyna i kantarydyna [9]. Powyższe leczenie może być prowadzone w domu. Fot. 1. Mięczak zakaźny U dzieci od 2. można stosować preparaty w postaci płynu, zawierające 5% lub 10% wodorotlenek potasu. Substancja powoduje uszkodzenie wewnątrzkomórkowych otoczek lipidowo-kolagenowych wirusa. Lek stosuje się na ogniska MC 1–2 razy dziennie (w zależności od stężenia substancji czynnej), do momentu wystąpienia stanu zapalnego. Proces gojenia trwa zazwyczaj 4–6 tygodni. Ze względu na drażniący charakter preparatu zaleca się zabezpieczenie otaczającej, zdrowej skóry tłustym kremem lub maścią. Nie należy stosować leku na błony śluzowe, rany, zmiany z cechami nadkażenia. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu preparatu w okolicach oczu. Nie zaleca się stosować wspomnianego preparatu pacjentom z rozpoznaniem AZS, w stanie zaostrzenia stanu dermatologicznego, jak również osobom ze skłonnością do tworzenia się keloidów i hipertroficznych blizn. Badania porównujące skuteczność wodorotlenku potasu i imikwimodu wykazały zdecydowanie szybsze działanie wodorotlenku potasu [10]. Do innych metod terapeutycznych MC zaliczamy stosowanie preparatów zawierających tretynoinę w stężeniu 0,025–0,05%. Zaleca się stosowanie leku dwukrotnie w ciągu dnia, przez okres 4–6 tygodni. Roztwór zawierający 0,5% podofilotoksynę powinien być stosowany 2 razy dziennie przez 3–5 dni. Skuteczne są równie... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź Widok (8 miesięcy temu) 28 listopada 2021 o 19:48 Macie może doświadczenie z maścią Conzerol Plus? Moja 5 latka ma mięczaka i Solphadern nie pomógł: Z góry dziękuje za opinie. 0 0 ~Ania (8 miesięcy temu) 28 listopada 2021 o 23:51 Tych leków, które wymieniłaś, nie znam. Jak synek miał mięczaka, to dermatolog przepisał nam Molutrex roztwór - zadziałało jak złoto, nawet śladu nie ma. W rezerwie mieliśmy też dużo droższy lek (Aldara krem 005 g/g), ale nie było potrzeby go wykupywać, skoro Molutrex zadziałał. Życzę powodzenia w zwalczaniu tego paskudztwa! 0 0 ~anonim (5 miesięcy temu) 15 lutego 2022 o 19:53 Witam mam pytanie stosujesz ta masc jakieś postępy mam ten sam problem 0 0 ~anonim (5 miesięcy temu) 18 lutego 2022 o 21:34 Mi u córki zadziałał Solphadern. Miała z tyłu na nodze o uda, głównie pod kolanem. Ale trzeba uważać z tym i nie nadużywać. Smarować tylko duże zmiany. Teraz córka ma pod bawią i tu jest problem, bo Solohadern jest za mocny. Czy ten Co Conzerol można przy oku? Czy jak dziecko zatrze do oka, to czy go tą maścią nie uszkodzi... :/ 0 0 ~anonim (5 miesięcy temu) 18 lutego 2022 o 21:37 Trzeba to wyłyżeczkować u dermatologa. Pediatra mi mówiła, że jej koleżanka nawet sama wydłubała palcami, zdezynfekowala i git. Ale zależy gdzie to jest umiejscowione... 0 0 do góry Temat: mieczak zakazny (13) mieczak zakazny moj dwultni synek choruje na mieczaka zakaznego szukam jakis dobrych sposobow na walke z nim. prosze bo stan jest powaznyOstatnia edycja: 26-02-2007 22:17:00 mieczak zakazny Witam. Moja corka 7letnia rowniez to ma i walcze ztym od roku. moje gg 5333392Ostatnia edycja: 28-08-2007 20:19:00 mieczak zakazny Moj szescio letni synek mial problem z Go w ciagu trzech tygodni mimo,ze byl prawie caly atakuje organizmy o slabej odpornosci czyli dzieci i osoby jest starym polskim lekiem troszke zapomnianym,stosowanie go jest najzupelniej GROPRINOZINU smaruj kazda krostke PUDRODERMEM,dostaniesz go bez recepty,smarowanie jest istotne bo wysusza i tak nie pewno sie uda!Ostatnia edycja: 16-02-2009 18:48:00 mieczak zakazny Witam, ja miałęm mięczaka zakaźnego jako dorosły i zaraziłem się tym prawdopodobnie drogą płciwą albo od jakiegoś obcgo dziecka. Byłem z tym u dermatologa i usuwaliśmy te punkty za pomocą wymrażania ciekłym azotem - 50 zł za punk. Byłem kilka razy bo co usunęliśmy - to pojawiały się nowe. W sumie wydaęłm ponad 700 zł. I wtedy na rynku pojwaił się Wartner (42 zł za 12 szt.) czyli preparat do wymrażania kurzajek. Sam strwierdziłem, że jak to wymraża kurzajki to może i wymrozi mięczka, w końcu to ten sam ciekły azot, tylko inna forma aplikacji. I słuchajcie 2, 3 krotne wymrożenie danego punktu i mięczak wysychał i odpadał jak strupek. Nie wiem jak się to sprawdzi u dzieci, ale mi pomogło, więc zdecydowanie polecam ten Wartner. Przekonaął mnie reklama telewizyjna. Życzę powodzenia MariuszOstatnia edycja: 22-08-2009 12:57:00 mieczak zakazny Wartner to nie azot tylko mieszkanka innych gazów.. ale i tak to bez roznicy Ostatnia edycja: 15-09-2009 11:45:00 mieczak zakazny Witam. Mój obecnie 3,5 letni synek miał mięczaki. Walczyliśmy z tym ponad rok, stosowaliśmy najróżniejsze metody poprzez smarowanie brodacidem / boli i robią się rany/, lekiem o nazwie SOLPHADERMOL /też boli, też rany/. Mięczaki rozsiewały się, przybywało pediatra przepisał lek o nazwie GROPRINOSIN. Dawkowanie 3 razy dziennie przez 10 dni, przerwa 20 dni i znowu dwie takie same kuracje. REWELACJA - po zastosowaniu 1 kuracji mięczaki znikły całkowicie, pozostały maleńkie blizny, które stopniowo również zanikały. Obecnie jesteśmy po drugiej kuracji, po mięczakach nie ma śladu, a było ich 50-60 szt. Teraz przerwa 20 dni i ostatnie 10 dni z lekiem. Mam nadzieję że "TO" już nigdy do nas nie Suttona, czy to nie bielactwo - przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie V Ogólnopolska Konferencja Opieki Farmaceutycznej pt. „Nowoczesne rozwiązania w dermatologii” Wypadanie włosów - przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie mieczak zakazny Mój 14-miesięczny synek tez ma mięczaka zakaźnego, którego załapał w żłobku. Stosujemy SolphaDermol i krostki bledną, a na koniec odpadają. Cała kuracja trwa około dwóch mieczak zakazny Polecam SolphaDermol, tylko tym da się wyleczyć dziecko. Nie czekać tylko od razu stosować. Po trzech miesiącach stosowania preparatów metodą prób i błędów ciężko było osiągnąć efekty. Ale się udało, trwało to 2-3 tygodnie ale już jest spokój. SolphaDermol się sprawdził i nie ma żadnych mieczak zakazny SolphaDermol to bardzo dobry płyn na mięczaka, który skutecznie zwalczył u mnie to paskudztwo. Złapałam na basenie i nie mogłam sobie z tym poradzić. Dopiero smarowanie tym płynem zahamowało wirusa. Krostki odpadły i zero śladu, mieczak zakazny Moje dziecko zakaziło się w żłobku mięczakiem zakaźnym. Solphadermol również się sprawdził. Bez bólu i skutecznie. Małe strupki odpadły po kilku 2Zobacz inne dyskusje Rozowa Zmiana na udzie Dzien dobry. Zauwazylam jakis czas temu zmiane na wewnetrznej stronie uda… mam umowionego... Brązowe plamy na skórze przypominające siniaki Kliknij aby zobaczyć zdjęcieKliknij aby zobaczyć zdjęcieKliknij aby... Znamię U mojego 12 letniego syna zauważyłam takie znamię Czy to nic groźnego?... Zmiany na penisie Dzień Dobry. Czy ktoś może podpowiedziec co to moze byc? Pojawilo sie pare dni...

mięczak zakaźny u dzieci forum