Z artykułu „Aneks do Umowy o Pracę Wzór” dowiesz się jak sporządzić aneks do umowy o pracę, a na końcu artykułu pobierzesz darmowy wzór aneksu w formacie pdf i docx. Aneks do umowy o pracę, czyli zmiana warunków o pracę polega na wypowiedzeniu części warunków pracy i ich zmianę. Modyfikacja warunków umowy o pracę może Kiedy dojdzie do porozumienia stron, a modyfikację będą mogły zostać wprowadzone, należy opracować aneks do umowy wdrażający nowe ustalenia zatrudnienia. Podstawowe informacje na ten temat zostały zawarte w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy (Dz. U. 1974 Nr 24 poz. 141). Kontakt do Nationale‑Nederlanden Nationale‑Nederlanden Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. Serwis internetowy www.nn.pl Infolinia 801 20 30 40 lub +48 22 522 71 24 Adres e‑mail info@nn.pl Aneks do ogólnych warunków ubezpieczenia Umowa dodatkowa – Plan na powrót do zdrowia po wypadku ANEKS/HW12/1/2019 Coś się stało? Jesteśmy cash. Umowa o pracę czasami wymaga zaktualizowania. Najszybszym i najprostszym sposobem dodania do niej nowych elementów jest stworzenie specjalnego suplementu. Aneks do umowy stosuje się także w przypadku zmiany warunków pracy albo wysokości płacy. Jak wiadomo, wszystkie warunki wykonywania danej pracy zawiera odpowiednia umowa. Po podpisaniu dokumentu przez obie strony wchodzi ona w życie i obowiązuje zarówno pracownika, jak i pracodawcę. Co istotne, wszelkie zmiany w zakresie pracy i płacy też muszą zostać zatwierdzone w taki sposób. A to oznacza, że aneks staje się ważny dopiero w momencie wyrażenia obopólnej zgody. Mimo że nazwy są inne, tak naprawdę aneks, to dokładnie to samo, co porozumienie zmieniające. Dwie różne nazwy tego samego dokumentu używane są zamiennie. Tworząc rozszerzenie konkretnej umowy, można więc posłużyć się zarówno pierwszą, jak i drugą nomenklaturą. Aneks, a czas trwania umowy — czy ma znaczenie? To oczywiste, że różni ludzie zatrudniani są na podstawie odmiennych umów. W Polsce funkcjonują między innymi umowy o pracę na czas nieokreślony i określony. W zakresie aneksowania nie ma to jednak żadnego znaczenia. O ile pracownik wyrazi na to zgodę, za pomocą dokumentu można zmienić w zasadzie wszystkie warunki pracy i płacy. Co w takim razie powinien zawierać odpowiednio sporządzony aneks i kiedy najczęściej się go stosuje? W jakich sytuacjach sporządza się aneks do umowy? Odpowiedni aneks staje się konieczny w kilku sytuacjach. W praktyce okazuje się jednak, że najczęściej są to okoliczności związane ze zmianą: wynagrodzenia na wyższestanowiskamiejsca wykonywania danej pracy wymiaru etatu. Co istotne, aneks i podpisanie go przez obie strony jest konieczny także wtedy, gdy warunki pracownicze zmieniły się na korzystniejsze dla pracownika. To oznacza, że podpisu wymaga także podwyżka. Pracodawca nie może zakładać, że skoro warunki pracy zmieniają się na lepsze, fakt ten nie wymaga odpowiedniej dokumentacji. Aneks do umowy o pracę powinien być wystawiony także wtedy, gdy podwyżka wynika ze zmiany przepisów o wynagrodzeniu minimalnym. Zwykle zmienia się ono w sposób cykliczny, więc o suplemencie należy pamiętać za każdym razem, gdy w życie wchodzą nowe rozporządzenia. Co powinien zawierać poprawnie skonstruowany aneks? Każdy dokument tego rodzaju musi zawierać datę i miejsce zawarcia umowy. Pismo musi wskazywać, której umowy aneks dotyczy. Kluczowy okazuje się też właściwy tytuł i opis warunków, które ulegają zmianie. Określenie stron umowy to kolejny element pisma, o którym pracodawca musi pamiętać. Tak samo, jak data, od której aneks ma zacząć obowiązywać i informacja o pozostałych, niezmienionych warunkach zatrudnienia. Wszystko to nie będzie jednak ważne bez podpisów pracownika i pracodawcy. To one zdają się być zatem najważniejsze, bo przypieczętowują wprowadzane zmiany. Jeśli w aneksie nie zaznaczono inaczej, wchodzi on w życie z chwilą złożenia podpisów. Przedłużenie umowy na czas określony, a aneks Zdarzało się już, że nieuczciwy pracodawca chciał w nieskończoność stosować aneks do umowy na czas określony, aby jak najdłużej zatrzymać pracownika na konkretnych warunkach. Podkreślić jednak należy to, że był to zabieg niezgodny z prawem. Przełożony może zawrzeć wyłącznie trzy takie kontrakty. W związku z powyższym uznano więc, że trzeci tego rodzaju aneks powoduje przekształcenie umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony. Pracownik automatycznie przechodzi dzięki poprawkom na kolejny etap swojego zatrudnienia, o wiele stabilniejszy i trudniejszy do zerwania. W praktyce obrotu dość często pojawia się pytanie o dopuszczalność, zgodność z prawem, a tym samym ważność aneksowania z mocą wsteczną umów handlowych zawieranych pomiędzy przedsiębiorcami. Artykuł przedstawia kilka typów występujących w obrocie gospodarczym aneksów do umów, które poddane zostaną ocenie pod kątem dopuszczalności nadania im przez strony mocy obwiązywania wstecz (a więc w określonym czasie sprzed spisania aneksu). Problematyka aneksowania umów z mocą wsteczną nie jest w literaturze prawniczej szeroko poruszana. Nie jest także przedmiotem znacznej liczby orzeczeń Sądu Najwyższego1 Tymczasem w praktyce dość często pojawia się pytanie o dopuszczalność, zgodność z prawem, a tym samym ważność aneksowania z mocą wsteczną umów handlowych zawieranych pomiędzy przedsiębiorcami. Niestety, na tak postawione pytanie natury ogólnej trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Choć zasadniczo należy zgodzić się z tezą o dopuszczalności tego typu zgodnych oświadczeń woli stron stosunku prawnego, ocena dopuszczalności zawarcia każdego aneksu z mocą wsteczną wymaga pełnego odniesienia do konkretnego stanu faktycznego. W udzieleniu odpowiedzi na powyższe pytanie - w stosunku do określonej sytuacji - niezbędne będzie odwołanie się do ogólnych zasad kodeksu cywilnego dotyczącego swobody umów (art. 3531 formy czynności prawnych (art. 73-81 czy też wykładni woli stron (art. 65 § 2 a także przepisów szczególnych regulujących dany typ umowy. Nie wydaje się także, aby każde aneksowanie umowy z mocą wsteczną było równoznaczne ze zmianą łączącego strony stosunku umownego. Nie każdy bowiem aneks (rozumiany jako pisemne porozumienie zmieniające treść dokumentu, na którym wcześniej spisano poszczególne postanowienia umowy) musi od razu stanowić właściwą umowę zmieniającą. Strony mogą jedynie w ten sposób (zawierając aneks) potwierdzić na piśmie określone postanowienia łączącej je umowy, które już wcześniej poczyniły w innej formie (ustnie, w korespondencji elektronicznej, itp.), albo też sprecyzować na piśmie sposób wykładni postanowień łączącej ich umowy. Polecamy: Nowe technologie w pracy księgowych Aneks jako rzeczywista zmiana umowy z mocą wsteczną Zawarcie aneksu do umowy w praktyce rzeczywiście najczęściej będzie oznaczało zawarcie przez strony umowy zmieniającej, a więc takiej umowy, na mocy której w sferze łączącego już strony stosunku umownego nastąpi zmiana jakiegokolwiek obowiązku, bądź też ustanowienie nowego obowiązku zamiast - czy obok - już istniejących2. W takim przypadku granice dopuszczalności zmiany umowy należy utożsamić z ogólnymi granicami swobody umów, wyznaczonymi treścią art. 3531 Na tym gruncie niewątpliwie dopuszczalna jest zmiana łączącego strony stosunku umownego, na skutek zgodnego oświadczenia woli obu stron. Należy więc uznać, że w granicach swobody umów mieści się również swoboda zmiany danej umowy z mocą wsteczną. W związku z powyższym, zmiana danej umowy - także z mocą wsteczną - będzie dopuszczalna o tyle, o ile zmiana taka nie będzie sprzeczna z ustawą (tj. przepisami prawa powszechnie obowiązującego), właściwością (naturą) łączącego strony stosunku, ani też zasadami współżycia społecznego. W przypadku oceny dopuszczalności aneksowania umowy z mocą wsteczną przez pryzmat braku sprzeczności z przepisami prawa (ustawą) należy uznać taki zabieg za dopuszczalny, jeżeli przepisy regulujące dany stosunek prawny (głównie będą to przepisy kodeksu cywilnego, ale także mogą być to przepisy ustaw szczególnych) nie zakazują dokonywania określonej zmiany umowy z mocą wsteczną. Na gruncie poszczególnych regulacji trudno doszukać się jednak tak sformułowanych przepisów (a więc przepisów, które wprost zakazywałyby dokonywania zmiany określonej umowy z mocą wsteczną). W dużej liczbie przypadków przepisy prawa będą się odnosić głównie do dopuszczalności określonego ukształtowania łączącego strony stosunku, niezależnie od momentu, od którego takie ukształtowanie miałoby wywołać skutek (tj. niezależnie od tego, czy określona zmiana umowy miałaby nastąpić ze skutkiem wstecznym, czy też miałaby obowiązywać jedynie na przyszłość). Przykład W zawartym 1 lipca aneksie do umowy najmu lokalu użytkowego strony postanowiły zmienić umowę w ten sposób, że od 1 stycznia tego samego roku (a więc na pół roku przed zawarciem aneksu) termin przedawnienia roszczeń wynajmującego względem najemcy z tytułu zapłaty umówionego czynszu miałby wynosić jeden rok. Taką zmianę umowy należałoby uznać za nieważną z mocy prawa (art. 58 § 1 nie z tego powodu, że miałaby ona obowiązywać z mocą wsteczną, ale dlatego, że wbrew wyraźnemu brzmieniu przepisu art. 119 strony skróciłyby przez czynność prawną ustawowe terminy przedawnienia. W przypadku umowy najmu tylko niektóre (wskazane w art. 677 roszczenia wynajmującego przeciwko najemcy przedawniają się z upływem roku liczonego od dnia zwrotu rzeczy (dotyczy to roszczeń o naprawienie szkody z powodu uszkodzenia lub pogorszenia rzeczy). Roszczenie o zapłatę czynszu przedawnia się na zasadach ogólnych, a więc z upływem terminu trzyletniego (art. 118 W niektórych jednak sytuacjach, sprzeczność z ustawą danej zmiany umowy może wynikać właśnie z zamiaru dokonania tej zmiany z mocą wsteczną. Szerokie zastosowanie w tym zakresie może znaleźć przepis art. 387 § 1 zgodnie z którym umowa o świadczenie niemożliwe jest nieważna, czy też przepisy traktujące o nieważności niemożliwego do dochowania warunku zawieszającego bądź terminu (art. 94 i art. 116 W przypadku zmiany umowy niemożliwość określonego świadczenia (warunku bądź terminu) należałoby oceniać na moment zawierania aneksu. Chcąc zmienić umowę z mocą wsteczną, strony muszą więc uważać na to, aby zmienione postanowienia umowy nie wprowadzały obowiązku takiego świadczenia (albo też nie zastrzegły takiego warunku lub terminu), które, np. ze względu na upływ czasu, nie byłoby już możliwe do spełnienia. W szczególności może to dotyczyć zmiany terminu wykonania zobowiązania na uniemożliwiający rzeczywiste dochowanie tego terminu bądź wprowadzenia określonych postanowień na wypadek niedochowania terminu, który już upłynął. Niemożliwość może wynikać także z innych okoliczności faktycznych sprawy. Przykład W umowie sprzedaży strony wyznaczyły termin do 30 sierpnia na spełnienie świadczenia przez obie strony. W praktyce jednak sprzedawca wydał kupującemu rzecz już 30 czerwca. W związku z wcześniejszym wydaniem rzeczy, na wniosek sprzedawcy, w połowie lipca strony zawarły aneks do umowy, zakreślający obu stronom termin spełnienia świadczenia do 30 czerwca. Kupujący zapłacił cenę niezwłocznie po zawarciu aneksu do umowy. O ile spełnienie świadczenia sprzedawcy należałoby uznać za możliwe do wykonania w terminie zakreślonym w aneksie do umowy (spełnił on swoje świadczenie 30 czerwca), o tyle świadczenie kupującego na moment zawierania aneksu (tj. w połowie lipca) nie było już możliwe do wykonania w tym terminie. Taką zmianę umowy należałoby uznać za nieważną (np. sprzedawca nie mógłby dochodzić od kupującego odsetek za opóźnienie w zapłacie ceny). Przykład W aneksie do umowy sprzedaży strony zawarły postanowienie dotyczące zastrzeżenia na rzecz kupującego kary umownej na wypadek niedochowania przez sprzedawcę umówionego terminu wydania rzeczy. Aneks do umowy został zawarty już po upływie tego terminu. Taką zmianę umowy należałoby uznać za nieważną z mocy prawa (art. 58 § 1 z tego powodu, że na moment zastrzeżenia kary umownej, z oczywistych powodów (upływ terminu), niemożliwe było już dochowanie przez sprzedawcę określonego w umowie terminu wydania rzeczy. Kupujący nie mógłby dochodzić od sprzedawcy kary umownej wynikającej z aneksu. Analizując kolejny czynnik limitujący swobodę umów, należy zauważyć, że niektórym zmianom umów można zarzucić sprzeczność z właściwością (naturą) danej umowy, właśnie ze względu na zamiar wstecznego ich obowiązywania. W powyższym zakresie na uwagę zasługują orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczące niedopuszczalności rozwiązywania z mocą wsteczną umów o charakterze ciągłym. Sąd Najwyższy uznał za sprzeczne z naturą zobowiązania trwałe, zarówno rozwiązanie z mocą wsteczną za zgodą obu stron - jak i wypowiedzenie z mocą wsteczną przez jedną ze stron - umowy o charakterze ciągłym (tj. niepolegającej na jednorazowym spełnieniu danego świadczenia, ale ciągłym lub periodycznym jego spełnianiu), a więc takiej umowy, która właśnie mogłaby zostać zmieniona w trakcie jej Powyższe może dotyczyć większości typów umów handlowych (w tym nienazwanych), jak najem, dzierżawa, leasing, świadczenie usług, roboty budowlane, czy też franchising. Przykład Strony zawarły na okres 10 lat umowę dzierżawy nieruchomości rolnej składającej się z działki nr 10/1. W wyniku podziału geodezyjnego w miejsce działki nr 10/1 powstała działka nr 10/2 i działka nr 10/3. Nowo powstała działka nr 10/3 została przez wydzierżawiającego wystawiona na sprzedaż. Już po zawarciu umowy sprzedaży nowo wydzielonej działki, strony umowy dzierżawy zawarły aneks do tej umowy zawierający postanowienie o wyłączeniu z gruntów dzierżawionych działki nr 10/3 z mocą wsteczną, tj. datą sprzed zawarcia umowy sprzedaży działki. Aneks do umowy dzierżawy wyłączający z mocą wsteczną spod reżimu tej umowy część wydzierżawianej nieruchomości rolnej należałoby uznać za nieważny, jako sprzeciwiający się naturze stosunku dzierżawy. Świadczeń wydzierżawiającego, polegających na udostępnieniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, nie można uznać za niebyłe. Cel mającej działać z mocą wsteczną umowy rozwiązującej nie może być osiągnięty. Biorąc pod uwagę orzecznictwo Sądu Najwyższego, należy jednak przyjąć, że w granicach swobody umów mieści się możliwość zmiany także umowy już skonsumowanej (bądź w części skonsumowanej), jeśli zgodne oświadczenie woli stron nie wypacza sensu (celu) wcześniejszego funkcjonowania danej umowy w obrocie. Zmiana taka może bowiem dotyczyć wzajemnych praw i obowiązków o charakterze zupełnie pobocznym do istoty spełnionych już przez strony świadczeń, niemniej z różnych względów ważnych dla obu stron transakcji (przykładowo, na potrzeby wykonywania innych umów będących w toku). Zmiana taka mogłaby również dotyczyć pewnych postanowień obowiązujących jeszcze przez jakiś czas od spełnienia świadczeń głównych (np. udzielone gwarancje, zachowane kaucje, itp.). W granicach swobody umów wydaje się również dopuszczalna zmiana umowy o charakterze ciągłym z mocą wsteczną, także w zakresie zmiany kształtu (wielkości, wartości) świadczeń już spełnionych, jeśli np. zmiana taka miałaby być kompensowana w dalszym okresie trwania umowy (określone korekty w zakresie wzajemnych rozliczeń stron determinowane, przykładowo, względami księgowymi lub podatkowymi). Więcej informacji znajdziesz w serwisie MOJA FIRMA Zawieranie umów jest w dzisiejszych czasach czynnością niemalże powszednią. Zawieramy je zarówno w drobnych, codziennych sprawach, jak również w przypadku dokonywania poważniejszych transakcji. Niejednokrotnie podczas trwania umowy strony chciałyby jednak zmodyfikować treść łączącego je stosunku. W takiej sytuacji najprostszym rozwiązaniem jest aneks do umowy. 1. Czym jest aneks do umowy? 2. W jakiej formie dokonać zmian? 3. Co powinien zawierać aneks? 4. Od kiedy aneks wchodzi w życie? Czym jest aneks do umowy?Aneks jest rodzajem modyfikacji umowy, który polega na zmianie jej pierwotnych postanowień. Główną zaletą aneksu jest możliwość dostosowania poszczególnych treści zobowiązania według nowych ustaleń stron. Dzieje się to bez konieczności ponownego zawierania drugiej umowy, która uwzględniałaby konieczne zmiany. Przy pomocy aneksu strony mogą zmienić treść postanowień umowy pierwotnej poprzez dodanie nowych lub uchylenie istniejących już regulacji. W aneksie do umowy możemy więc np. sprostować błędy, które pojawiły się w umowie, dokonać modyfikacji czasu trwania zobowiązania (tj. wydłużyć/skrócić termin obowiązywania umowy), narzucić nowe obowiązki oraz prawa na strony. Konstruując nowe postanowienia umowy, musimy pamiętać, że nie mogą one modyfikować elementów przedmiotowo istotnych (tzw. essentialia negotii). Elementy te są charakterystyczne dla danej umowy. Jeśli strony chcą ingerować w istotne elementy łączącego je stosunku, zaleca się zawarcie nowej jakiej formie dokonać zmian?Tworząc aneks do umowy, powinniśmy pamiętać o zasadzie, która wynika z art. 77 § 1 Kodeksu cywilnego. W myśl wspomnianej regulacji uzupełnienie lub zmiana umowy wymaga zachowania takiej formy, jaką ustawa lub strony przewidziały w celu jej zawarcia. Jeżeli strony zawarły więc umowę ustnie, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby dokonały jej modyfikacji również w formie ustnej. Większość umów zawiera jednak klauzulę, zgodnie z którą strony obowiązane są dokonywać wszelkich zmian, które dotyczą danej umowy, w formie pisemnej, pod rygorem nieważności. Powyższe oznacza, że jeśli strony dokonają modyfikacji umowy pierwotnej w inny sposób niż w formie pisemnej, to ich aneks będzie nieważny z mocy prawa (ex lege). Szczególnej formy wymagają również umowy zawarte w formie aktu notarialnego. W takim przypadku nie wystarczy zwykła forma pisemna. Aneks, dla swej ważności, musi zostać sporządzony w formie aktu również: Umowa najmu lokalu mieszkalnegoCo powinien zawierać aneks?Elementami, które muszą znaleźć się w treści aneksu są:określenie umowy, która zostaje zmieniona;określenie stron, które dokonują aneksu;dokładne określenie przedmiotu aneksu tj. wskazanie zmian, które mają zostać wprowadzone do umowy pierwotnej przez aneksu do umowy należy rozpocząć od określenia umowy pierwotnej, która ma zostać zmieniona. Strony muszą dokładnie sprecyzować, o którą umowę chodzi. Można wskazać np. rodzaj umowy, strony, miejsce oraz datę zawarcia. Określenie takie można zamieścić zarówno w tytule aneksu, jak i w jego treści. Następnie, jeśli przy określaniu umowy nie wskazaliśmy jej stron, w aneksie powinno znaleźć się postanowienie, które pozwoli je zidentyfikować. Należy również wskazać, jakie zmiany wprowadza do umowy aneks. Jest to bez wątpienia najważniejszy element aneksu, który trzeba dokładnie określić. Warto w takiej sytuacji posługiwać się wprost elementami, które zawarte są w umowie np. poprzez wskazanie, że „Do umowy dodaje się § 10 ust. 1, w następującym brzmieniu…” lub też „ Skreśla się § 9 ust. 1”.Gdy określimy już wszystkie niezbędne modyfikacje, w końcowych elementach aneksu powinno znaleźć się postanowienie, które wskazuje, że pozostała część umowy nie ulega zmianie. Tak sporządzony aneks powinien zostać podpisany przez wszystkie strony umowy pierwotnej. Musi on przy tym zostać dołączony do umowy. Jeżeli umowa zawiera wiele aneksów, warto zastanowić się nad stworzeniem jej tekstu jednolitego. W takiej umowie zostaną uwzględnione wszystkie zmiany. Zabieg ten w dużym stopniu ułatwi stronom „poruszanie" się po kiedy aneks wchodzi w życie?Strony mogą również wskazać termin, od którego wprowadzone w umowie zmiany wchodzą w życie. Takie postanowienie powinno wskazywać dokładną datę albo liczbę dni, po upływie których nowe przepisy zaczną obowiązywać. Jeśli jednak strony nie określą terminu, od którego zacznie on obowiązywać, nowe postanowienia wchodzą w życie w chwili podpisania aneksu przez strony.

jednostronny aneks do umowy